Cxapitro16

Page 37

−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−
CXAPITRO 16 (DEK SES)
"Kie mi estis en mia raporto? Ha jes! Mi memoras. Li eliris el
tiu vendejo kun papera sako plena je dolcxajxoj."
"Eble estis cxefe pano."
"Prave, eble pano. CXiaokaze, jen mi ekvidis lian auxton, kiu
staris flanke de la strato. Mi pensis: nun li forveturos auxte, kaj mi
ne plu povos sekvi lin. Sed ne. Li nur iris porti tiun sakon al la
auxto, gxin metis en gxin, resxlosis la auxtopordon, kaj plu piediris.
Nur tiam mi havis la ideon noti la numeron de lia auxta numerplato. Mi
do eksekvis lin plu. Li pasxis sur la dekstra flanko de la strato, kaj
mi sekvis iom malproksime sur la maldekstra flanko."
"CXu li rimarkis, ke vi lin sekvas?"
"Certe ne. Subite, li eniris restoracion. Mi hezitis: cxu
ankaux mi eniru? Aux cxu mi tro riskos, ke li vidos kaj rekonos min?
Unuflanke, mi deziris spioni lin. Aliflanke, la risko, ke li rekonos
min, estis reala, kaj min gxenis. Dum mi staris tie hezitante, eniris
la restoracion grupo da soldatoj, eble ok aux naux, junaj viroj, kiuj
militservis, videble. Dum ili eniris kaj la pordo estis malfermita, mi
vidis, ke la restoracio estas granda kaj plena je homoj. Mi sekvis la
ok aux naux soldatojn kaj trovis sidlokon ne tre videblan de la loko,
kie mia blondulo jxus eksidis."
"Li do estas _via_ blondulo, cxu?"
"Ne parolu malsagxe. Vi perfekte scias, kion mi volas diri.
Estis turka aux pseuxdoturka restoracio, kun stranga muziko kaj
strangaj vestajxoj. La kelneroj estis vestitaj per t.n. (=tiel nomataj)
naciaj vestoj multkoloraj. Mi mangxis bonegan supon, sed poste ion, pri
kio mi ankoraux nun min demandas, cxu estis pecoj el hundo aux kato.
Certe ne estis kokidajxo, sed krom tio mi havas neniun certecon. Ankaux
la salato estis tre bona, sed la kuko estis treege dolcxa, tro dolcxa
por mi, kaj same la turka kafo; gxi estis nekredeble plena je sukero,
kaj mi mangxis tiom da kafpulvoro, kiom mi trinkis da kafo."
"Mi miras pri la grava loko, kiun konsideroj pri mangxo kaj
trinko okupas en via spionraporto. Mi atendis aventurojn, sed venas
cxefe menuoj."
"Ne ridu pri mi, aux mi ne dauxrigos la rakonton. Okazis io.
Du el la soldatoj estis furiozaj, cxar la kelnero ne volis porti al ili
bieron. Ili faris bruegon, kriegis, kriacxis, la aliaj provis ilin
silentigi, kaj finfine speco de milito komencigxis inter ili. Ili
ekbatis unu la alian kun rimarkinda forto. Subite, jen unu telero
flugis tra la aero, poste du, tri, kvar, kvin aliaj teleroj, unu taso
ecx flugis gxis la plafono..."
"Kia gxojo! Kia plezuro! Kiajn perfektajn amikojn vi trovis!"
"CXefe, kia bruo! SXajnis, ke ili rompas mil glasojn samtempe,
dum cent viroj kune kriacxas, kaj dek muzikistoj provas kune superi la
bruon de la telera milito."
"Tre bela atmosfero, cxu ne? Mi gratulas vin. Estis kuragxe
resti tie."
"Jes. Kia vivo! Cetere, mi estas kuragxa, cxu vi neniam
rimarkis?"
"Mi ne konas vin suficxe, sed via kuragxo ne mirigas min.