20

Τών μετά τά φυσικά Α, 3

έπίσκεψιν τών δντων έλθόντας καί φιλοσοφήσαντας περί
της άληθείας. δήλον γάρ ότι κάκεΐνοι λέγουσιν άρχάς τινας
καί αίτιας- έπελθουσιν οδν έσται τι προϋργου τή μεθόδφ xr¡ νυν'
5 ή γάρ έτερόν τι γένος εόρήσομεν αίτίας ή ταΐς νυν λεγομέναις μάλλον πιστεύσομεν. — τών δή -πρώτων φιλοσοφησάντων οί πλεΐστοι τάς έν ϋλης εϊδει μόνας φήθησαν άρχάς
είναι πάντων' έξ οδ γάρ Μστιν άπαντα τά όντα καί έξ ου
γίγνεται πρώτου καί είς δ φθείρεται τελευταιον, τής μέν
10 ούσίας δπομενούσης τοΐς δέ πάθεσι μεταβαλλούσης, τοΟτο στοιχείον καί ταύτην άρχήν φασιν είναι τών δντων, καί διά
τούτο οϋτε γίγνεσθαι ούδέν οϊονται οΰτε άπόλλυσθαι, ώς τής
τοιαύτης φύσεως άεί σωζομένης, ώσπερ ούδέ τόν Σωκράτην
φαμέν οϋτε γίγνεσθαι άπλώς δταν γίγνηται καλός ή μουσι15 κός οϋτε άπόλλυσθαι δταν άποβάλλη ταύτας τάς Μξεις,
διά τό ύπομένειν τό ύποκείμενον τόν Σωκράτην αύτόν, οβτως
ούδέ τών άλλων ούδέν' άεί γάρ είναί τινα φύσιν ή μίαν ή
πλείους μιας έξ ών γίγνεται τάλλα σωζομένης έκείνης. τό
μέντοι πλήθος καί τό είδος τής τοιαύτης άρχής ού τό αύτό
20 πάντες λέγουσιν, άλλά Θαλής μέν ό τής τοιαύτης άρχηγός
φιλοσοφίας 5δωρ φησίν είναι (διό καί τήν γήν έφ’ βδατος
άπεφήνατο είναι), λαβών ϊσως τήν ύπόληψιν ταύτην έκ του πάν­
των όράν τήν τροφήν ύγράν οδσαν καί αύτό τό θερμόν έκ τούτου
γιγνόμενον καί τούτφ ζών (τό δ’ έξ ου γίγνεται, τουτ’ έστίν
25 άρχή πάντων)— διά τε δή τοΟτο τήν ύπόληψιν λαβών ταύτην
sobre la verdad. Pues es evidente que también ellos hablan de
ciertos principios y causas. Esta revisión será útil para nuestra
5 actual indagación; pues, o bien descubriremos algún otro género
de causa, o tendremos más fe en las que acabamos de enunciar.
Pues bien, la mayoría de los filósofos primitivos creyeron
que los únicos principios de todas las cosas eran los de índole
material; pues aquello de lo que constan todos los entes y es el
primar origen de su generación y el término de su corrupción,
10 permaneciendo la substancia pero cambiando en las afecciones,
es, según ellos, el elemento y el principio de los entes. Y por eso
creen que ni se genera ni se destruye nada, pensando que tal
naturaleza se conserva siempre, del mismo modo que no decimos