14

Των μετά τά φυσικά Α, 2

δει γά ρ ταύτην τών πρώτων άρχών καί αιτιών είναι θεωρητι10 κήν καί γάρ τάγαθόν καί τό οδ Ενεκα Εν τών αίτιων έστίν.
'Ότι δ’ ού ποιητική, δήλον καί έκ τών πρώτων φιλοσοφησάντων- διά γάρ τό θαυμάζειν οί άνθρωποι καί νυν καί
τό πρώτον ήρξαντο φιλοσοφεΐν, έξ άρχής μέν τά πρόχειρα
τών άτόπων θαυμάσαντες, είτα κατά μικρόν οΰτω προϊόντες
15 καί περί τών μειζόνων διαπορήσαντες, οίον περί τε τών τής
σελήνης παθημάτων καί τών περί τόν ήλιον καί άστρα
καί περί τής τοΟ παντός γενέσεως.
ό δ’ άπορών καί θαυμάζων οΐεται άγνοεΐν (διό καί ό φιλόμυθος φιλόσοφός πώς
έστιν' ό γάρ μύθος σύγκειται έκ θαυμασίων)- ώστ’ είπερ διά
20 τό φεύγειν τήν άγνοιαν έφιλοσόφησαν, φανερόν δτι διά τό
είδέναι τό έπίστασθαι έδίωκον καί ού χρήσεώς τίνος Ενεκεν.
μαρτυρεί δέ αύτό τό συμβεβηκόςσχεδόν γάρ πάντων
ύπαρχόντων τών άναγκαίων καί πρός ρςκστώνην καί διαγω­
γήν ή τοιαύτη φρόνησις ήρξατο ζητεΐσθαι. δήλον οδν ώς δι’
25 ούδεμίαν αύτήν ζητουμεν χρείαν έτέραν, ά λλ’ ώσπερ άνθρω­
πος, φαμέν, έλεύθερος ό αύτου Ενεκα καί μή άλλου ών, οβτω
καί αύτήν ώς μόνην οδσαν έλευθέραν τών έπιστημών- μόνη
γάρ αΟτη αύτής Ενεκέν έστιν. διό καί δικαίως άν ούκ άνθρωπίνη νομίζοιτο αύτής ή κτήσις· πολλαχη γάρ ή φύσις δούλη τών
30 άνθρώπων έστίν, ώστε κατά Σιμωνίδην «θεός άν μόνος τουτ*

de los primeros principios y causas. En efecto, el bien y el fin
10 por el que se hace algo son una de las causas.
Que no se trata de una ciencia productiva, es evidente ya
por los que primero filosofaron. Pues los hombres comienzan y
comenzaron siempre a filosofar movidos por la admiración; al
principio, admirados ante los fenómenos sorprendentes más co15 muñes; luego, avanzando poco a poco y planteándose problemas
mayores, como los cambios de la luna y los relativos al sol y a
las estrellas, y la generación del universo. Pero el que se plantea
un problema o se admira, reconoce su ignorancia. (Por eso tam­
bién el que ama los m itos11 es en cierto modo filósofo; pues
il Aristóteles hace una especie de juego de palabras: filóm ito· filósofo.