regra xeral, mediante a revolución violenta.
2.- TAIBO, C.; Repensar la anarquía (2013)
O Estado non é unha institución autónoma que vive ao marxe do capital [...] carece de sentido o
designio de controlalo e dirixilo para acabar co propio capital.
[...] A experiencia soviética revelou con rotundidade que o Estado forxado ao seu abeiro non
deixou de subordinarse aos intereses dunha nova clase dominante.
[ ...] HOLLOWAY ten sinalado que a noción de que a sociedade pode mudarse a través do Estado
descansa na idea de que este último é soberano, de tal xeito que unha loita pola mudanza social
transfórmase nunha loita pola defensa da soberanía estatal [...] Así, autodeterminación e
soberanía estatal confúndense, cando a esencia do Estado é por completo antitética da perspectiva
da autodeterminación.
[...] A opción libertaria sostén que a revolución en modo ningún pode consistir en facerse co poder
coactivo do Estado: debe asentarse, antes ben, no designio de apostar pola organización social
dende a base.
TEXTOS PARA PROFUNDAR
3.- ROUSSEAU, J-J.; O Contrato Social (1762)
Di GROCIO que un pobo pode entregarse a un rei. Segundo GROCIO, un pobo é, polo tanto, un
pobo antes de se entregar a un rei. Sería oportuno examinar o acto polo cal un pobo é tal pobo.
[...] Como os homes non poden senón unir e dirixir [as forzas] existentes, non teñen xa outro medio
de se conservar que formar por agregación unha suma de forzas.
[...] “Achar un xeito de asociación que defenda e protexa de toda forza común á persoa e aos bens
de cada asociado, e en virtude da cal, ao unirse cada un a todos, non obedeza máis que a si propio
e quede tan libre como antes”. Este é o problema ao que dá solución o contrato social.
As cláusulas deste contrato áchanse tan determinadas pola natureza do acto [...] que, aínda que
quizais nunca foran enunciadas formalmente, son as mesmas en todas partes.
[...] Todas estas cláusulas redúcense a unha; a saber: a enaxenación total de cada asociado con
todos os seus dereitos a toda a comunidade.
[...] Este acto de asociación produce ao instante [...] un corpo moral e colectivo [...] Esta persoa
pública, que se forma pola unión de todas as demais [...] é ao que os seus membros chaman de
Estado.
4.- WALLERSTEIN, I.; O moderno sistema mundial (1974)
[...] O que fai o capitalismo é ofrecer unha fonte alternativa e máis lucrativa de apropiación do