waaierstaart willen toevoegen aan onze soortenlijst houden we stil op een eenzaam
weggetje tussen enorme grote olijfbomengaarden waar volgens Ricardo, onze trouwe gids,
de oranje waaierstaart voorkomt.
Het is een zonnige ochtend en welgemoed lopen we tussen de prachtig gevormde oude
olijfbomen en volop bloeiende koekoeksbloemen en kuifhyacinten achter Ricardo aan.
We zien rode wouwen in de lucht, horen de europese kanaries, nachtegalen en cirl gorzen in
de olijfbomen zingen, maar de oranje waaierstaart? Ho maar!
Na anderhalf uur sjouwen en luisteren geeft
Ricardo het op met pijn in zijn hart. Hij is
zichtbaar teleurgesteld, het zou zo’n mooie
afsluiting van de laatste dag zijn geweest.
Ach, hindert niet. We zijn heel blij met deze
mooie ochtendwandeling door het prachtige
natuurschoon van Spanje.
Leo ziet nog een Spaanse pijpbloemvlinder op
Bellardia.
Iedereen stapt blijgemoed in de bus en in de
auto van Ricardo en rijden vrolijk verder als Henk plotseling een prachtige hermelijn over de
weg ziet lopen.

Onder het rijden stelt Gay voor om nog even de verschillen in zang van de grasmus,
graspieper en graszanger op de Ipad en Iphone te oefenen.
Dat lukt tamelijk goed. Lis weet
als beste de geluiden bij de juiste
vogel vast te stellen. Onder luid
gejuich krijgt ze een applaus en
een denkbeeldige bloemenkrans
op haar blonde hoofd.

De heerlijke geuren van bloeiende
brem en pas gemaaid gras
kunnen we helaas niet opsnuiven
omdat de ramen van het veel te
kleine busje niet open kunnen,
hetgeen een grote frustatie blijkt
tijdens onze tochten door het prachtige landschap van de Extremadura.
Ja, dat veel te kleine benauwde busje voor 9 personen, de ramen die niet open kunnen, de
weinige momenten dat we uit het busje mogen stappen, heeft nog heel veel voeten in de
aarde.
Heel jammer.

15